خوشبوءِ هوائن ۾ وکري وئي
غلام مصطفيٰ سولنگي
۲۶ ڊسمبر هڪ تاريخ ئي ته آهي، پر ڇا ان تاريخ
کي اسان پنهنجي ذهنن مان ٻاهرڪڍي سگهون ٿا؟ هر گز نه هيءَ تاريخ اسان جي ساهن ۾
رچيل وسيل آهي. هن تاريخ سان ڪا خوشي نه، پر هڪ اهڙو درد سلهاڙيل آهي جيڪو ”ڀڳي
هڏ“ جيان روح کي سدائين پيو رهڙيندو رهندو. هيءَ اها نڀاڳي تاريخ آهي، جڏهن اردو
شاعريءَ کي نوان گس ۽ پيچرا ڏيکاريندڙ سج صبح جو ئي لهي چڪو هيو. پروين
شاڪر پنهنجي جوانيءَ ۾ زندگيءَ جي سفر کي اڻ پورو ڇڏي هڪ اهڙي واٽ تي وک
رکي هئي، جتان موٽڻ ممڪن نه هوندو آهي. هوءَ هوا وانگر هئي. هوائن تي ڀلا ڪو زور
هلندو آهي ڇا؟ سندن مرضي، جنهن پاسي چاهين، وڃي سگهن ٿيون.
فرانس جي نالي واري شاعر پال
ورلين جي هڪ مشهور نظم جون پهريون سٽون ڪجهه هن ريت آهن:
هو منهنجي دل ۾ ڳوڙهن وانگر وهي ٿو،
۽ شهر تي بارش وانگر وسي ٿو.





